مهین آباد

شعر و ادبیات لری
,شعر و ادبیات فارسی
نوحه های مجرم به زبان لری و فارسی

 

جسم و جانها شد فدا در اعتلای امنیت

شد سلامت تحفه ای در ارتقای امنیت

جان و مال و بچه را ، آینده ی تابنده را

تحفه ی ناقابلی کردند از برای امنیت

تش به دلها می زدند دل را به دریا می زدند

همدل و همره همه گشتند فدای امنیت

جنگ سختی شد به سر آمد نهانش پر شرر

فکر و دل یکسان کنیم در راستای امنیت

جنگ نرم پیش رو از ما بگیرد آبرو

کن مهیا فکر و دل بهر غنای امنیت

از نمایان شد گذر اینک نهانش کن نظر

بیش از این دارد خطر بر ریشه های امنیت

هر کسی با هر دلی یا هر گروه و محفلی

هر کسی از ظن خود دارد نوای امنیت

امنیت شد لق لق کام و دهان ،ورد زبان

هر کجا گویند سخنها در رسای امنیت

هر کسی نفعی برد بر یک قرار دستی برد

هر کسی با نفع خود دارد ندای امنیت

عده ای با جان و مال ،  فکر و عمل

عده ای هم در مثل بر تن ردای امنیت

جام می آمد چو دوغ برنامه ی اهل نبوغ

شد دروغ اندر دروغ هم یک نمای امنیت

هسته ای دادیم به باد با سرعتی چون برق و باد

شد نمای دیگری از سینمای امنیت

با شعار برد و برد دادیم به یانکی برد و خورد

شد قرار بی مدار ماتم سرای امنیت

حل کل مشکلات شد با کلید واردات

شد دوای دیگری بهر شفای امنیت

درد کنسرت ما نداریم چاره ی کرسنت کنید

معضلات اقتصاد درد و بلای امنیت

ما تعامل می کنیم یا کیسه را شل می کنیم؟

چوب حراجی زنیم بر رشته های امنیت

ما به غیرت شهره ایم ما در جهان آزاده ایم

نک به هر سازی چرا رقص و سمای امنیت

جای برجامش به ما یک کاسه ی دوغی دهید

جام افیون کی دهد ما را جلای امنیت

رستمت کشتی و سهرابت به حال احتضار

ساز رقصان می زنی بر هوی و های امنیت

برج و بارو می زنی زینت به ابرو می زنی

زان افق بیگانه ای از ماجرای امنیت

چون سر انگشتم زند بر سرنوشتم اعتبار

ناروا باش کنم در هر کجای امنیت

اندرونت هشته ای بذرت به بیرون کشته ای؟

غرب و شرقت که دهد ما را غذای امنیت

از دروغ و وعده ها  داریم همه شرم و حیا

شد حیا شرمنده از اوتوپیای امنیت

گر که هستیم درد هم با هم شویم درمان هم

ما ز این درمان و درد سازیم دوای امنیت

قدر ایرانی بدان از هر کس و قوم زبان

دست به دست هم شویم از سازه های امنیت

کس نخوارد پشت ما جز ناخن انگشت ما

سر به سر سینه سپر سازیم برای امنیت

روز سختش جان دهیم با نرمی اش ایمان دهیم

می شویم با غفلتی  روزی گدای امنیت

گر نباشد امنیت هر دم بگوییم تسلیت

هر کجا و هر زمان داریم عزای امنیت

امنیت خواهی بدان ای هموطن ای هم "کیان"

آب نبات چوبی ندارد محتوای امنیت

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۶ آذر ۹۷ ، ۰۱:۴۶
هوشیار کیانی

خوشا مینوئه دشت زرینش

اُ سینه سوز کوه گرینش

ده بوئه پیره ،تا اُ سَر گاچال

سوز و رنگینه ناره یه مثال

خوشا مینوئه تلخ و شیرینش

خوشا لحظه یا شاد و غمینش

اُ سینه کوه تا تنگه وِزِه وا

اُ دشت و صحرا پر گل مینا

جوکاشو مَلَه تا فقیر اِوْوا

اُ سازِه نَه یا تا ملَه بالا

جونی و مالی دس و دلوازن

همین شُو وِه حق میمو نوازن

اُ دشت و صحرا باغ رنگینش

سوزی زِه نِه ای ها دِه نگینش

سوزی،مینوئه سوز و رنگینی

عروس دشت کوه گرینی

چی سرمه چشه خاک و غبارت

گوارا دله اِوکَه زلالت

خوشا تووِه سُو اُ گلسونت

دلم تنگه سی باغ و بوسونت

بهارَه وا تُه کل زمسونم

پوییزم همه چی تووِسونم

جلالون گله دو گلسونت

چی شُووهِ قَدرَ دو رمضونت

پری مینوئه پر گل گلشن

بهشتی گله ربیع جلالون

ده دین و ایمو پیرو قُرو

وه حق طی میکه راه شهیدو

ده کل مینوئه ناره نمونه

دِه پیر تا جِوُو تا بچه سوئَه

دِه ای گلسو ای گل خوشبو

دیار سرش ضامن آهو

خوشا کیان, دِه لطف خداون

مینوئه گله دی حومَه ناون

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۷ آبان ۹۷ ، ۱۵:۲۲
هوشیار کیانی


حالم اصلا خوش نیست و شاید هم خیلی بد،

و میدانم که خوش نمی گذرد،

 ولی میدانم که حتما می گذرد ,

 کوره راه زندگی پر است از خوشی ها و ناخوشی ها

اما حتما میگذرد،

چه خوشی ها بودند که سراسر وجودمان را پر از نشاط و شادی کردند ولی رفتند،

و چه ناخوشی های بودند که از فرط سختی اش  و چه غم هایی بودند که از فرط غصه اش و چه رنج ها بودند که از سختی تحملش و چه نامرادی ها بودند که شاید باورمان نمی شد که این هم روزی می گذرد ودیدیم که گذشت،

یادمان باشد کودکی بودیم که پستان به دهان گرفتن هم بلد نبودیم و دیدیم که یاد گرفتیم و آنهم گذشت،

طوری گذشت که الان تمام وقایع زندگی مانند یک فیلم سینمایی است که صحنه هایش همه مانند برق و باد از نظرمان رژه می روند .

چه خوشی ها بود که گذشتش را باور نداشتیم و چه سختی ها و چه درد و رنج ها بود که باورمان نمی شد که من میتوانم از زیر بارش رها شوم اما گذشت ،

و ما باید باور کنیم که حتما می گذرد ،

اندکی تحمل اندکی صبوری باید،

چون حتما میگذرد.

یادمان باشد حوادث زندگی که سهل است آنچه بود آنچه هست حتما می گذرد، و روزی گذشتش را با چشمان خود تماشا می کنیم .

چه بخواهیم و چه نخواهیم گردش روزگار زندگی به دست ما نیست،

فرمانده میداند که چطور این چرخ را به حرکت در آورد ،

و من همیشه به ذهنم قبولانده ام که ،

این نیز می گذرد و حتما می گذرد .

آنچه مهم است نوع تعریف ما در نقش خود است،

آنچه مهم است نوع نگاهی است که به نقش خود در چرخش زندگی و روزگار داریم،

آنچه مهم است آنست در نقشی که فرمانده برایمان طراحی کرده است خوش باشیم و خوش بازی کنیم  و کارگردان از ایفای نقشمان راضی باشد .

ویادمان باشد این نیز می گذرد و حتما می گذرد ،

آنچه مهم است تعریف خود در نقش زمان است. تعریف خود در نقش مکان است.

آنچه مهم است اجرای موفق نقش خود در صحنه ایست که آن صحنه پویاست ، در تمام نقطه نقطه مسیر زندگی فیلم برداری می شود ، و چه شود فیلم ۸۰ سال زندگی،

فیلم 70 یا 80 سال زندگی و نقش بازی کردن خودمان دیدیم و همه دیدن اما همه به سادگی از آن عبور کردیم.

بیننده های نهایی این فیلم دو نفر بیش نیستند فیلمی که شاید ۸۰ سال طول کشید تا ساخته شود ،

اما در نهایت دو بیننده آنرا به دقت خواهند دید .

یادمان باشد زندگی می گذرد تمام خوشی ها تمام بدی ها تمام سختی ها تمام درد و رنج ها همه می گذرد.

و حتما می گذرد.

یادمان باشد روزی این فیلم را باید به تماشا بنشینیم و آنرا خودمان نقد کنیم .

چون بیننده نهایی اش  فقط خودمانیم و کارگردان،

و چه شود دیدن فیلمی که نزدیک به ۸۰ سال زمان برده است ،

و یادمان باشد که هر چه هست و هر چه نیست میگذرد.

خوشی ها می گذرد بدی ها نیز می گذرد

سختی ها ، رنج ها ، درد ها،

ظلم ها و ستم هایی که دیدیم ،

 ظلم ها و ستم هایی که کردیم ،

،

 دوری ها ، مصیبت ها ، غم ها و . . . میگذرد و حتما می گذرد ،

همه این وقایع فیلمی بود که تنها هنر پیشه اش من بودم ،

وتنها بیننده اش هم من خواهم بود.

پس بیاییم درست فیلم بازی کنیم.

درست بازیگری کنیم.

نقش خود را خوب ایفا کنیم.

سختی ها ، ناراحتی ها ، درد و رنج ها و مصیبت ها را خیلی جدی نگیریم ،

چون هر چه باشد می گذرد و باید بگذرد.

پس بیاییم فقط خوش باشیم و فقط به فکر این باشیم در نقشی که کارگردان به ما واگذار کرده بازیگرخوبی باشیم و خوب بازی کنیم ،

چون من و اوست که این فیلم را به تماشا می نشینیم،

.

.

.

همه و همه چیز میگذرد چه خوش باشد چه بد

چه مصیبت باشد چه رنج چه ظلم باشد چه ستم،

چه ناراحتی باشد چه غم،

 

  یادمان باشد این نیز  میگذرد

 

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۰ مهر ۹۷ ، ۲۰:۱۳
هوشیار کیانی

اِووِه خاکت  بی  گِلِ  جون   و  تَنم       

وه  خیالم   دِه  هَوات   پر  مِی زِنم

زی   دَریچَه   پَر  زِنم   وا  یادِ    تُه       

تا   حَریمت   مینوئَه   سَر   مِی زِنم

شمعِ    درگاهِ      دِلی     پَروانَه تِم       

 دورِ  شمعِت  روز و شُو پر  مِی زِنم

غَم  اگر  جا خُوش  کُنَه  دُو تَه دِلِم       

 زَمزَمت  چی  مِی  وِه ساغَرمِی زِنم

دُور  مُوئَه   غم  تا  میام وِه خاک تُه       

سازِ  شُودیتِه   وِه   هر  در  مِی زِنم

دل  بیَه  ریش  دِه   فِراغِ  ریشَه  یا       

 سرمِه یِ غم  وِه چَشِ  تر  مِی زِنم

خاطراتت    بیه   چی   بال   و پرم       

وه  کیانت  دم  وه   دم سر می زنم 

مهمونم   کُو  یِه سفر دو دشت گُل       

مِه  وِه  پا  تُه  عُود  و عَنبر مِی زِنم

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۴ مهر ۹۷ ، ۱۵:۲۵
هوشیار کیانی

 


هَمْ    گُلِسُونِیْ    رَنگــینی    مینُوئَه

هَمْ دِه ئِی حُومَه   نِگیــــنی مینُوئَه


خُوتْ گُلی  ، بُوتَه گُلی ، شاخِ گُلی

مَهْدِ  گُل هایِ    رَنگینی  میـــنُوئَه


بُوتِه یِ   عِشقی   وِه   صَحرای  دِلِم

گُلشَنِ     دَشتِ     گَرینی      مینُوئَه


مِیْ زِنی   بَرق   دُ   دِراسُونِ  گَرین

چِلچِــــراغِ   رُو     زِمینی   مینُوئَه


بال و پَر کِردی چِنــــو سایَه سَرِم

سی  سَــــرِم  تاجِ   زَرینی   مینُوئَه


فِکرِ    ذِکرِم   دُ   فَضا    پَر   می زِنَه

آسِمُونِ    ئِی    زِمیــنی       مینُوئَه


گَرمیِ    مِهْرِت   وِه  دل  کِردَه  اَثَر

وا دِل  و جُونِم عَجیــــنی   مینُوئَه


جُو     گِرِتَمْ  دُ  زِمی دُ اِووِه خاک

سی مِه  چی حِصْنِ   حَصینی مینُوئَه


بِی تُه هَـر جایِ زِمــی خاکِ غَمَه

مَنظَرِ    خُلْدِ    بَرینی      میــــنُوئَه


کُل زِمی سی مِه  سیــــاچالَه  وَلی

تو چَنِیْ ســـیم  دِل نِشینی  مینُوئَه


سیـــنَه مُو  پُر دُو  غُبارِ کوچَه یات

مَرهَمِ   سیــــنَه     هَمینی    مینُوئَه


هَر کُجا سَر  مِی کُنِم گوشِه یْ دِلی

تو    اُمِیْدِ      واپَســــینی     مینُوئَه


مِهْرِوُ ،   مِیْمُـــــو  نَوازَن   مَردِمِت

مَنْزِلِ   اَهلِ     یَمیـــــنی    مینُوئَه


حُبِّ   مُولامُو    علی  ها  وِه    دِلِتْ

حُونِ  مُونِ      مُومِنــینی     مینُوئَه


دَر   رَهِ   دینِتْ   فِدا   کِرْدی   چِنُو

لالِه هایِ       نازَنیـــــنی     مینُوئَه


دِل  زِنَه  پَر  دُ  فَضـــــایِ   با  صَفا

تا بَکَه  واد   شُو  نِشیــــنی    مینُوئَه


خُردَه اَر نیرَن  وِه ئِی لَـفْظِ"کیان""

جِلوِه یِ  عَرشِ  بَرینی  میـــــنُوئَه



۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۰ مهر ۹۷ ، ۱۹:۱۹
هوشیار کیانی

 

                                            

عاشقان  رفتند  و من  جا   مانده ام                   

از    وصال    مرقدش  وا    مانده ام


با   سر  و  سجده  همه در  کوی یار                   

من   اسیر   و   گیر    ویزا  مانده ام


این     دل   بشکسته ام  اینک  چرا                    

رفته  آنجا خود  به   اینجا   مانده ام                                             


سر  نشد  همراه  دل  سوی  حسین                    

چون  به گیر   و  کار  دنیا  مانده ام                         


در    طواف  پیکر    صد      پاره ات                    

مانده ام    حتماً  که   بیجا  مانده ام                         


بی دلان  را  برده ای  بر خوان  خود                   

با     دلم  در سوگ عظمی  مانده ام                          


سر   اگر  بودی    کنار    دل    چرا                    

با    دل    بشکسته     تنها  مانده ام                        


سال        قبلی    آمدم    اما    نشد                  

کربلایی تا شوم دلگیر وشیدا مانده ام


لاجرم    دل   شد  حرم   این اربعین                  

بهر    پابوست     همین جا   مانده ام


کربلایی     تا   شوم     دور    حرم

می زنم  پر گرچه    این جا مانده ام


 


۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۷ مهر ۹۷ ، ۱۵:۴۵
هوشیار کیانی

                               

 جبهه ها       تعلیم    نور    بود   و   صفا                     

آن   دگر     هم    مرکز    علم   و       نوا

شد    منور جان    و    دل ها   زین  دو تا                    

لکن           اما        "این کجا و آن کجا"


عده ای      سرب   و     گلوله   در   بدن                      

عده ای       میلیاردها        خرج       تن

هر    دوتایی     می روند    با   یک   کفن                    

لکن            اما      "این کجا و  آن کجا"


سوز     ترکش ها    دهد   جان  را  عذاب                    

دیگری    هم    در    سونا    بیند    ثواب

هر    دو    بینند جان و تن در پیچ و تاب                    

لکن            اما      "این کجا و آن کجا"


عده ای    بر    روی   مین   و  خاک   داغ                    

عده ای    بر    بال      قو    در  کنج   باغ

هردو    را    گیرد     ندای    حق    سراغ                     

لکن             اما     "این کجا   و آن کجا"


مشت  و  مال  و  تخت  راحت    عالمیست                     

دیگری      ویلچر     برایش      مرهمیست

هر    کدام    راحت    به   فکر زندگیست                     

لکن             اما      "این کجا و آن کجا"


عده ای     دست     بسته    در  عمق  آب                     

عده ای       آنتالیا        با        آب و تاب

هر    دو     تا   را    می نوازد  مشک  ناب                    

لکن             اما      "این کجا و  آن کجا"


گاز    خردل    بر   تن   و   جانش   ببین                     

گاز   یاس   هم   عده ای   را   هم   نشین

مونس   است   بر   جان   هر   دو   نازنین                     

لکن            اما      "این کجا  و آن کجا"


عدی ای    دل   بسته   کارها     کرده اند                    

عده ای       دل بسته      بارها   بسته اند

هر     دو   با    دل   کار خود  را کرده اند                    

لکن           اما       "این کجا و آن کجا"


آن  یکی   بر   پشت   تانک    تازیده است                    

این  یکی     بر   صدر  بانک   نازیده است

کار   هر   دو   بر  دل    و   بر  دیده است                    

لکن           اما        "این کجا و آن کجا"


عده ای     در   ساز   شیطان    می دمند                     

عده ای    در    کوی    رحمان   می دوند

هر      دو تایی     راه    خود  را  می روند                    

لکن           اما        "این کجا و آن کجا"


عده ای     با       کدخدا      و      با کری                     

عده ای     هم   با    خدا     و   یا     علی

راز   و     رمز   هر   دو  تا   شد    منجلی                    

لکن           اما        "این کجا  و آن کجا"


عده ای    با     هسته ای   کردند    جهاد                     

عده ای    هم   هسته ای   دادند  به   باد

کار   خود   را   هر   دو  کردند   با   سواد                    

لکن         اما       "این کجا  و آن کجا "


عده ای        دارند       قراری   با    خدا                     

عده ای    هم   بستند   قرار   با   کدخدا

هر    دو   تا    بستند     قرار  از هم جدا                   

 لکن          اما     " این کجا و آن کجا "


خاک پاک این   " کیان "    بر  دیده است                    

خون     دل ها     بر   تنش    باریده است

خون   دل    از   چشم    تر   باریده است                     

لکن           اما        "این کجا و آن کجا"

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۶ مهر ۹۷ ، ۲۰:۲۴
هوشیار کیانی

🌼دوری و دوستی، در مورد این ضرب المثل معروف چه میدانید🌼

 

راستش من به این ضرب المثل نه تنها هیچ اعتقادی ندارم بلکه عامل تخریب روابط خانوادگی و دوستانه و روابط اجتماعی می دانم .

روابط مثبت و گرم و صمیمی و به دور از منفی بافی و منفی گرایی سختی های زندگی را از بین می برد در یک جمعی صمیمی و با نشاط اشتهای بهتری برای غذا خوردن داری ، غذا بهتر هضم می شود ناراحتی های روحی روانی تقریبا از بین می رود همه از مشکلات هم،  خبر دارند و مشکلات بهتر و راحت تر حل و فصل میشوند ، انرژی افراد برای انجام کارها بیشتر میشود ، ذوق و شوق و انگیزه برای کارهای خارق العاده افزایش می یابد و همچنین عمر انسان زیادتر می شود.

اما چرا ؟ واقعا چه پیش می آید که کسی یا کسانی از

در کنار هم بودن ، لذت نمی برند و گریزان می شوند و عطایش را به لقایش می بخشند و به قول معروف به دوری و دوستی پناه می برند ؟ آیا دوری خوب است ؟

یا در کنار هم بودن؟

 

چرا ما باید حتما از هم دور شویم تا دوست شویم ،

آیا نمی شود با در کنار هم بودن شاد و خوشحال و دوست

شد؟ چرا نمی توانیم در کنار هم دوست و صمیمی باشیم؟

 

در حالیکه اسلام به روابط نزدیک و صله ارحام سفارش می کند ما به این ضرب المثل تقریبا بی معنی چسبیدیم

که "اگه میخواهید با هم دوست باشید از هم دور شوید"

 

ما چند جور مریضی داریم مرض های جسمی ، مرض های روحی روانی و امراض اخلاقی.

ما غالبا مرض های جسمی را زود متوجه میشویم اگر چه درمانش آسانتر است اما خیلی هم بفکر درمان نیستیم و معمولا زمانی بفکر درمان می افتیم که در بیشتر اوقات نمی توان مرض را درمان کرد.

مرض های روحی روانی را هم کمی کند تر و دیرتر متوجه میشویم اگرچه درمان اینگونه مریضی ها بسیار سخت تر از امراض جسمانی است اما باز هم خیلی جدی نمی گیریم  و زمانی متوجه می شویم که تقریبا علاج بسیار سخت است و کاری از دستمان بر نمی آید.

 

و اما دسته دیگر مریضی ها که بر روابط اجتماعی ما تأثیرات بسیاری هم دارد و بیشتر دلخوری ها و ناراحتی های روابط اجتماعی و روابط دوستان و آشنایان و حتی روابط اقوام و حتی روابط اقوام درجه یک را هم شامل میشود ، مریضی های اخلاقی است که غالب افراد یا اصلا متوجه مرض خود نمیشوند و یا  اصلا آنرا نوعی مرض محسوب نمی کنند اگر هم متوجه مرض شوند درمانش کار آسانی نیست ، مثلا مرض حسد و دروغگویی را چطور می توان درمان کرد ،البته قابل درمانست اما نه هر کسی و سختی دیگر امراض اخلاقی این است  که نمیتوان شخص  را متوجه مرض کرد چون بهش برمیخوره .

ولذا بیشتر ضربه ها را از این ناحیه میخوریم و جالبه بجای درمان سعی میکنیم یا کتمان کنیم یا جوری باهاش کنار بیاییم که دیگران متوجه عیب و مرض ما نشوند حالا دیگران و اطرافیان هر چقدر هم ناراحتی بکشند و عذاب بکشند خیلی مهم نیست .

 

امراض اخلاقی از قبیل :  دروغگویی ،حسد ، دورویی و ریا ، کینه جویی و غرض ورزی ، میل شدید به مال دنیا ، غرور ، تکبر و خود بزرگ بینی ، لج و لج بازی ، چشم و هم چشمی ، غیبت و و دو بهم زنی ، تهمت و افتراء زدن به دیگران ، زبان افسار گسیخته ، عدم تعادل روحی ، عدم تعادل مزاجی ، عدم کنترل رفتار و کردار در مواقع خشم و عصبانیت ، عدم کنترل خشم ، عدم کنترل حواس پنج گانه و . . . . .

 

در حقیقت آفت و بلای روابط اجتماعی و دوستی ها امراض اخلاقی است و تا اینها درمان نشود هیچ دوری به دوستی منتهی نخواهد شد ، آفت روابط اجتماعی ، روابط خانوادگی و همچنین یکی از عوامل مهم بهم خوردن روابط و کدورتهایی که بعضا به قطع ارتباطات خانوادگی و اجتماعی منجر می شود همین امراض اخلاقی است  و چون نمی توانیم خود را کنترل کنیم نمی توانیم خود را درمان کنیم ، خیلی راحت تیشه به ریشه روابط سالم و ارتباطات سالم و کنار هم بودن ها  و روابط اجتماعی و فامیلی می زنیم ،

ما به جای اینکه مرض حسد خود را در مان کنیم تا هم دیگران را راحت تر تحمل کنیم و هم دیگران در کنار ما در امان باشند ، بجای اینکه این مرض تهمت زدن و غیب کردن پشت سر دیگران را درمان کنیم تا دیگران از دست ما کمتر اذیت شوند و خودمان را هم کمتر اذیت کنیم، بجای اینکه این مرض کبر و غرور و خود بزرگ بینی را در خود درمان کنیم و بجای اینکه این مرض دروغگویی که مادر همه بدی ها و جدایی هاست را در خود درمان کنیم ، بجای اینکه از دست آفت لج و لجبازی که زندگیها را تباه می کند خود را خلاص کنیم و . . .

 

به یک باره با گفتن: ای بابا دوری و دوستی با گفتن این ضرب المثل تمام عیوب خودمون را میخواهیم بپوشانیم و خودمون را خلاص کنیم .

بابا عزیز من تو بیماری بجای گفتن دوری و دوستی برو خود را درمان کن چرا تیشه به ریشه ارتباط سالم میزنی برو یاد بگیر چگونه در کنار دیگران زندگی کنی و دیگران را اذیت نکنی بروعیوب خود را درمان کن چکاربه روابط سالم مردم داری ؟


با الهام از یکی از سخنرانی های استاد دانشمند

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۶ مهر ۹۷ ، ۱۹:۴۹
هوشیار کیانی

🌑السَّلام عَلَیْکَ یا أَبا عَبْدِاللّه الْحُسَیْن🌑
     ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
می رود منزل به منزل کاروان اربعین
رو  بسوی  قبله ی  دل  زائران اربعین  
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ــــــــــــــ🌑کاروان اربعین🌑ـــــــــــــ

شورشی شد بار دیگر در زمین
با نوای   کاروان    اربعیــــــــــــــن
دشت خون شد نقطه پرگار عشق
عالمی پروانه گشت بر شمع دین
بار دیگر ماتم و شور و عزا
سیل غم جاری ز چشم مؤمنین
دل به دریا می زنند بهر طواف
هر کسی از هر کجا و سرزمین
هر دلی آید زهر آیین و دین
تا شود روشن به نور شمس دین
پاسخ هل معینت را کنون
بین در این شور و شعور اربعین
هر ربابی اصغرش بر روی دست
بی خیال حرمله ها در کمین
خون دلها بین ، ز دریای بصر
شد خروشان در جوار شاه دین
آمد از هر سو نسیم عطر یار
بر مشام مردم اهل یمین
آمدیم بهرت عزاداری کنیم
تا دهیم سر ناله های آتشین
خون تو بر دل نشست، نه بر زمین
دل منور شد به نورت یا حسین
می روم هر ساله این ره با امید
تا که باشم در جوارش همنشین
می زنم بوسه به خاک و تربتت
تا زنم بوسه بر آن خون از جبین
بر دلم آمد که این شور و شعور
پرتوی افکنده بر اهل یقین
بر مشامم می رسد بوی بهشت
همدل و همره کنار زائرین
مهدی زهراع بر آن دارد نظر
از عدالت پر کند کل زمین
بر دلم آمد ز نور این افق
می شود فتح الفتوح مسلمین
فتنه ها بارد ز هر کوی و" کیان"
سیل خون  از دل روانم را ببین


۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۶ مهر ۹۷ ، ۰۷:۵۰
هوشیار کیانی

                                                به یاد دوران خدمت

 

یاد     ایامی    که   آن    پیر  خمین                   می نوازید    گوشمان   با  یا  حسین

آن   نوای   مارش     زیبای      غرور                   می نوازید  گوش  جان   فتح و سرور

یاد ایامی که چون  بگذشت  و  رفت                     نیم مرداد در  دو سالی  بعد    شصت

با   خیال  و   شوق  وصل   جبهه ها                    شد  به  تن  آن  رخت  زیبای   سپاه

آن  سه  ماه  آموزشی   بگذشته   شد                   بار  خدمت   از همان  جا  بسته  شد

بعد   آن  تمرین   رزم   در    پادگان                   منطقه  هفت    سپاه   در     باختران

تا   که  گویم    باختران    آید   نظر                    بمب  و  موشک     از  سفیران   شرر

بمب  و   موشک  بر   فراز    شهرمان                   صوت  وحشت    در  فضای  باختران

منطقه   هفت   شد     قرارگاه   نجف                   آن    نگهبانان     ایثار     و     شرف

تیپ  انصارالحسین   یادش       یخیر                   دشت   سومار   پنجوین  یادش بخیر

پادگان        بوذر         سرپل ذهاب                    بمب  و  موشک بوی   باروت و کباب

از  شمال غرب  تا  جنوب    جبهه ها                    سوخته شد هم شمع و  هم پروانه ها

بعد   چار   سالی     ز     ایام   خطر                    مدتی  عمرم   به تحصیل شد  به سر

در نظر شد بعد جنگ  درس   و کتاب                  تا  که  در  هفت  و  دو ام  آمد جواب

بعدچارسال درس وتحصیل  و   کتاب                   زین  پسم   شد  اشتغالم  با   حساب

بعد   ده     سال    جمعی   نمسائیان                   در   لج   و    در    حوزه    روحانیان

نیمه از  هشتاد  و  شش  بگذشته بود                   دست   تقدیر      راه    انصارم   نمود

راه   خدمت    همچنان    پیموده شد                  نقش  انصار  بر    دل    و بر دیده شد

کشتی   خدمت   کنون    لنگر   فتاد                   بار   خدمت   بر   لب   ساحل    نهاد

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۹ مهر ۹۷ ، ۱۶:۰۳
هوشیار کیانی